Eilandhoppen dagboek: vijf dagen in Dalmatië
Dag nul: de planningsfout die we bijna maakten
We hadden de accommodatie op Vis bijna niet vooraf geboekt. Het is het kleinste, verste en minst bezochte van de drie hoofdeilanden die we van plan waren te bezoeken, en we namen aan dat een dinsdagnacht begin september gemakkelijk ter plekke geregeld kon worden.
Een local die we spraken op de Groene Markt van Split corrigeerde ons zonder gevraagd te zijn. “Vis heeft veertig kamers,” zei ze, wat een overdrijving is, maar niet zo groot als we hadden gehoopt. Het eiland is al stilletjes populair bij mensen die Dalmatië goed kennen sinds het in de jaren negentig opnieuw openging voor buitenlandse bezoekers (het was decennialang een Joegoslavische militaire basis). Boek alles van tevoren, ongeacht het seizoen.
Die les bepaalde de rest van de trip. Hier is het dagboek.
Dag één: Split naar Hvar
We namen de Jadrolinija-catamaran vanuit Split naar de stad Hvar, vertrekkend om 10 uur. Reistijd: ongeveer een uur. Ticketprijs: €9 per persoon, enkele reis. De catamaran neemt geen auto’s mee; als je een voertuig meeneemt, is er een aparte autoboot naar Stari Grad op Hvar die ongeveer twee uur duurt en vertrekt vanuit Splitlekte Trajektna luka (veerterminal).
We hadden geen auto voor deze trip. Achteraf gezien was dit de juiste beslissing voor eilandhoppen — auto’s compliceren veertlogistiek aanzienlijk, en elke haven op de route is loopafstand van waar de veerboot aanmeert. Voor informatie over veerboten en catamarans naar de eilanden hebben we een volledige uiteenzetting van schema’s en wat van tevoren te boeken.
De stad Hvar begin september was druk maar niet overweldigend — het verschil met augustus was voelbaar, ruwweg de helft van het voetverkeer op de promenade, en verschillende restaurants die we passeerden hadden tafels beschikbaar zonder reservering. We aten lunch in een konoba in de achterstraatjes boven de haven (pasta met verse mosselen, €13) en klommen daarna naar het Fortica-fort (€10 toegang) in de late namiddag. Het uitzicht van bovenaf over het Paklenische archipel is werkelijk een van de beste dingen in Dalmatië.
We verbleven in een klein appartement boven het hoofdplein, een week van tevoren geboekt, €70/nacht. De hospita vertelde ons dat augustusprijzen €120 voor dezelfde kamer waren geweest.
De Hvar-eilandgids behandelt alles anders over het eiland inclusief de lavendelakkers, de wijnroute en de nachtlevensituatie (die in september laagdrempellig maar nog steeds aanwezig is).
Dag twee: Hvar naar Brač (via Bol)
De verbinding van Hvar naar Brač wordt gemaakt per catamaran van de stad Hvar naar Bol, het kleine strandstadje aan de zuidkust van Brač dat bekend staat om Zlatni Rat. Reistijd: ongeveer 45 minuten. €9 per persoon.
Bol is gebouwd rondom één straat met cafés, restaurants en Airbnbs die uitwaaieren vanuit het strand. We kwamen om de middag aan, zetten onze tassen neer, en liepen meteen naar Zlatni Rat (Gouden Kaap) — het wigvormige kiezelschiereiland dat uitsteekt in de Adriatische Zee en enigszins van positie verandert met de stromingen.
Dit is de eerlijke waarheid over Zlatni Rat: het is mooi en het is volkomen anders dan wat foto’s suggereren. Foto’s maken het eruitzien als een ansichtkaart van tropisch paradijs. In persoon is het een kiezelstrand met uitstekend zwemwater en een bevredigende geometrie, omgeven door pijnbomen, met water zo helder dat je de bodem op vier meter diepte kunt zien. Het is geen zand — belangrijk als je verwacht zandkastelen te bouwen of te liggen zonder mat. De schoonheid is echt; het verwachtingsmanagement is noodzakelijk.
In het hoogseizoen is Zlatni Rat werkelijk druk — mensen komen er specifiek voor dit strand van heel Dalmatië. Begin september kwamen we om het middaguur aan en vonden gemakkelijk ruimte zonder te vechten. We zwommen twee uur en wandelden daarna het rijpad boven Bol dat uitzicht biedt over zowel het zuiden naar de open Adriatische Zee als naar het noorden terug naar het Kroatische vasteland. Het pad is gemarkeerd en gemakkelijk; reken 90 minuten.
Voor volledige details over Brač, zie onze gids voor Brač en Zlatni Rat.
Dag drie: Brač naar Vis
Dit deel vereist geduld met veertlogistiek. Er is geen directe veertverbinding tussen Brač en Vis. We hadden twee opties: ofwel terugkeren naar Split via veerboot (Supetar naar Split, 50 minuten, dan Split naar Vis) of de catamaran van Bol terug naar Split nemen en verbinden.
We kozen de tweede optie, wat een tussenstop van ongeveer twee uur in Split betekende tussen verbindingen. We gebruikten de tijd om te lunchen in een pastarestaurant in de Varoš-buurt (sterk aanbevolen — Varoš is de woonwijk net ten westen van de oude stadsmuren, vol echte lokale restaurants), snacks in te slaan voor de Vis-oversteek, en de veerboten te bekijken die kwamen en gingen.
De veerboot Split–Vis is de substantiëlste van de routes die we namen: ongeveer twee uur per snelle catamaran, of drie uur per de langzamere Jadrolinija-autoboot. We namen de snelle catamaran (€18 enkele reis, boek van tevoren in het seizoen). De oversteek gaat langs de oostkust van Brač en opent dan in dieper water. Op een septembermiddag was het kalm en mooi.
De stad Vis (er zijn twee nederzettingen — de stad Vis in het noordoosten en Komiža in het zuidwesten) is werkelijk anders dan Hvar en Brač. Het is rustiger, de gebouwen zijn ouder en minder gerenoveerd, en de restaurants serveren betere vis voor minder geld. We aten de beste gegrilde zeebrasem van de hele trip in een klein restaurant aanbevolen door onze gastheer — hier naamloos vermeld omdat het van eigenaar wisselt en specials variëren, maar vind degene met de blauwe visnetten op het terras.
De Vis-eilandgids behandelt Stiniva Bay, de wijngrotten en de oude militaire installaties als je het volledige verhaal wilt.
Dag vier: Vis — Stiniva en de diepduik
We hadden een lokale bootexcursie naar Stiniva Bay geboekt — de beroemde verborgen baai alleen per zee bereikbaar — voor €25 per persoon, geregeld via onze accommodatie. De boot vervoerde acht mensen en vertrok om 9 uur. Stiniva, zoals beschreven in ons Blauwe Grot-artikel, is een kalkstenen amfitheater strand omgeven door tweehonderd meter hoge kliffen. Op een septemberochtend zonder grote tourgroepen hadden we het bijna voor onszelf gedurende zo’n vijfenveertig minuten.
Dezelfde boot bracht ons naar twee andere kleine baaien aan de zuidkust van Vis — geen van beide op standaardkaarten vernoemd, beide opmerkelijk — en bracht ons terug naar de stad Vis om 13 uur. Dit voelde als de dag waar we naartoe hadden gewerkt.
In de middag huurden we fietsen (€10/dag vanuit de haven van de stad Vis) en reden de acht kilometer naar Komiža, het visserdorpje aan de westkant van het eiland. De rit neemt je over een lage heuvel door wijngaarden en langs een verlaten militair vliegveld — overblijfsel uit het Joegoslavische tijdperk, nog grotendeels intact en enigszins onheilspellend. Komiža is kleiner en eenvoudiger dan de stad Vis, gecentreerd op een Venetiaanse toren en een haven met gekleurde vissersbootjes.
We aten ‘s avonds in Komiža (gegrilde inktvis, lokale wijn, €32 voor twee) en namen de laatste bus terug naar de stad Vis. De bus kost €2, rijdt vier keer dagelijks, en is de moeite waard om te weten.
Dag vijf: Vis terug naar Split
Laatste veerboot naar huis. We namen de catamaran van 9:15 uur — twee uur, aankomen in Split 11:15. We hadden tijd voor een langzame koffie op de Riva voor onze vertrekken in de middag.
Terugkijkend op vijf dagen: de eilanden zijn de inspanning van de meervoudige veertlogistiek waard. Elk is werkelijk anders. Hvar is verfijnd en mooi maar druk; Brač heeft het beste enkele strand maar beperkte diepgang voor meerdere dagen; Vis is degene die in je hoofd blijft.
Voor context over kiezen daartussen, zie onze gids welk Dalmatisch eiland voor jou.
Wat we anders zouden doen
Meer tijd op Vis. Twee nachten waren niet genoeg. We zouden ook de tweede volle dag in Hvar overslaan en vervangen door een vroege catamaran naar Brač, wat ons een extra nacht op Vis zou geven.
Ook: neem snacks mee. De veertverbindingen tussen eilanden omvatten af en toe wachten, en de automaten bij kleinere veerhavens zijn geen maaltijd.
Voor de volledige route met exacte veertijden, zie ons vijfdaags eilandhoppenitinerary met transportdetails.
